شرکت گوگل اعلام کرد که اولین نسخه کامل شده از خودروی بدون راننده این شرکت آماده تست جاده است. به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، غول دنیای اینترنت در بیانیهای در گوگل پلاس اعلام کرد: ما قصد داریم در تعطیلات این خودرو را در جاده تست کنیم و امیدواریم شما را نیز در سال جدید در خیابانهای شمال کالیفورنیا ببینیم. این نسخه اولیه در واقع تحقق برنامههای اعلام شده گوگل در ماه می برای ساخت خودروی خودکار بدون راننده و بدون امکاناتی نظیر فرمان است. کریس اورمسان از شرکت گوگل در ماه می گفت: این خودروها فاقد فرمان، پدال گاز و یا پدال ترمز هستند زیرا به آن احتیاج ندارند. نرم افزار و سنسورهای ما تمام این کارها را انجام میدهد. مشخصات فنی این خودرو هنوز مشخص نشده است. گوگل با ساخت این خودروی بدون راننده قصد دارد از خودروهای ساخت دیگر شرکتها فاصله گرفته و پیشتاز صنعت حمل و نقل فردی شود که تنها دارای قابلیت توقف و حرکت است. گوگل اوایل امسال اعلام کرد که آخرین سرعت این خودرو باتری ای 25 مایل(40 کیلومتر) در ساعت است و برای کاربری ساخته شده نه مصارف لوکس. گوگل همچنین تصویری از این نسخه اولیه را که به یک حشره گرد شباهت دارد منتشر کرد. گوگل افزود: ما نسخههای اولیه مختلف را که هر یک برای آزمایش سیستمهای مختلف این خودرو نظیر فرمان، ترمز و همچنین قطعات کامپیوتری و سنسورها طراحی شده بودند، به طور جداگانه تست کردیم. این شرکت افزود: اکنون تمام این سیستمها را در یک خودرو که کاملا آماده تست جاده است گردآوری کردیم. تاکنون چند شرکت خودروسازی روی ساخت سیستمهای خودکار یا نیمه خودکار نظیر سیستم پارک خودکار کار کردهاند، اما تاکنون هیچگونه خودروی کاملا خودکار و بدون راننده روانه بازار نشده است. مایک هودسون کارشناس صنعت خودروسازی گفت: اگر خودروهای بدون راننده به تولید انبوه برسند نظیر اختراع تلفن همراه باعث تحول خواهد شد.
دانشمندان ژاپنی از ورقهای چسبناک از میکروحسگرهای ریز رونمایی کردهاند که میتوان آنها را مستقیما بر روی مفاصل متحرک، قلبهای تپنده یا بافتهای زنده دیگر بدن اعمال کرد. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، این ابداع امکان کاشتن حسگرهای نامحسوس در بدن و نظارت دقیق بر اندامهای مورد هدف را میدهد. به ادعای دانشمندان دانشگاه توکیو، با قرارگرفتن چنین حسگرهای چسبندهای بر روی بخش مطلوب بدن، این سامانهها اطلاعات زیستی این بخش را با دقت بسیار بالایی شناسایی میکنند. راز چسبندگی حسگرهای جدید، وجود نوعی ژل چسبناک در آنهاست که از سر خوردنشان حتی زمانی که در تماس با جسمی متحرک هستند، جلوگیری میکند. حسگرهای معمولی از سیلیکون و ابزار نسبتا سخت دیگر ساخته میشوند و کاربران با آنها احساس راحتی نمیکنند. میکروحسگرهای چسبناک جدید بر روی نوعی پلاستیک بسیار ریز چاپ میشوند و تولیدکنندگان میتوانند 144 حسگر منفرد را بر روی ورقهای چاپ کنند که اندکی بزرگتر از کلوچه است. چسبیدن این حسگرها به ارگان یا مفصلهای بدن بدین معناست که آنها میتوانند خوانشهای بسیار دقیقی از وضعیت اندام موردنظر ارائه دهند. همچنین میتوان از این ورقههای چسبناک در حوزه مراقبتهای بهداشتی یا علوم ورزشی استفاده کرد. «آژانس علم و فناوری» ژاپن حامی مالی این پروژه بود و جزئیات آن در نشریه Nature Communications قابلمشاهده است.
یک شرکت نوپای سوئیسی موفق به ساخت میکروسکوپ نوری شده که قادر به تصویربرداری سه بعدی از سلولهای زنده است. این میکروسکوپ بدون آسیبزدن به سلول از آن تصویربرداری میکند. به گزارش سرویس علمی ایسنا، Nanolive اخیرا موفق به ساخت میکروسکوپی شده است که میتوان با آن از سلولهای زنده، بدون آسیب زدن به ساختار آن، تصویر سه بعدی تهیه کرد. میکروسکوپهای الکترونی هر روز قویتر شده و به قدرت تفکیک بالاتری میرسند، با این حال امکان تصویربرداری از سلولهای زنده در این میکروسکوپها وجود ندارد. از دیرباز، امکان مشاهده درون سلولزنده با میکروسکوپ نوری یک امر محال تلقی میشده که دلیل این امر محدودیت فیزیکی موجود در طول موج نور است. امسال جایزه نوبل شیمی به محققانی داده شد که پا را فراتر از این محدودیت فیزیکی گذاشته و کشف انقلابی در حوزه میکروسکوپ فلورسانس انجام دادند. این میکروسکوپ امکان تصویربرداری از مولکولهای منفرد را درون سلول زنده فراهم میکند. اما میکروسکوپی که شرکت نانولایو تولید کرده به بررسی ساختار فیزیکی سلولهای زنده میپردازد. بنابراین میتوان گفت که فناوری ارائه شده توسط شرکت نانولایو، امکان مشاهده سلول زنده بدون تخریب یا آسیبزدن به ساختار آن را فراهم میکند. از آنجایی که در این روش از هیچ ماده شیمیایی استفاده نمیشود، بنابراین مشاهده سلول غیرتخریبی بوده و میتواند بخشهایی با ابعاد 70 نانومتر را مشاهده کرد. این شرکت نتایج یافتههای خود را در قالب مقالهای در نشریه Nature Photonics منتشر کرده است. هسته و غشای سلول این میکروسکوپ میتواند اطلاعات جامعی از مورفولوژی سلول ارائه دهد که برای حوزه داروسازی، پزشکی و زیستشناسی بسیار مهم است. بیماریها معمولا موجب آسیبزدن به سلول میشوند که درک تغییرات سلول میتواند به یافتن راه مبارزه با بیماریها کمک کند.